لجستیک آب در مقابل نمک زدایی آب دریا: کدام مقرون به صرفه تر است؟

اقلام هزینه لجستیک آب

آب بار سنگینی است. انتقال آب در مسافت های طولانی نیازمند زیرساخت های جدی است.

• خطوط لوله: ساخت خطوط لوله عظیم می تواند میلیاردها دلار هزینه داشته باشد. علاوه بر این، انرژی صرف شده برای پمپاژ با افزایش طول خط افزایش می یابد.
• تانکرهای آب: قبرس، جزایر یونان یا برخی از شهرهای مدیترانه آب را در ماه های تابستان با تانکر وارد می کنند. با این حال، این روش به دلیل هزینه های سوخت و تنگناهای لجستیکی، گران ترین روش در هر متر مکعب است.
• از دست دادن آب و جنگ: نشتی و نشتی در خطوط طولانی باعث خسارات زیادی می شود. علاوه بر این، اگر منبع آب در کشور دیگری باشد، خطرات ژئوپلیتیکی به وجود می آید (نمونه های فرات-دجله، نیل).

هزینه های نمک زدایی آب دریا

بزرگترین هزینه تاسیسات نمک زدایی، سرمایه گذاری اولیه و مصرف انرژی است.

• سرمایه گذاری اولیه: ساخت یک تاسیسات نیاز به سرمایه بالایی دارد.
• هزینه عملیاتی: به لطف توسعه فناوری های غشایی و سیستم های بازیابی انرژی، هزینه تصفیه آب دریا به 0.50 – 1.00 دلار در هر متر مکعب کاهش یافته است.
• استقلال: تولید در محل، وابستگی خارجی و تلفات ناشی از حمل و نقل آب را از بین می برد.

تحلیل مقایسه ای

مسافت های کوتاه (کمتر از 100 کیلومتر): اگر منبع نزدیک و فراوان باشد، تدارکات آب ممکن است ارزان تر باشد.

فواصل طولانی و سواحل خشک: اگر منبع بیش از 300-400 کیلومتر دورتر باشد یا خطر سیاسی داشته باشد، نمک زدایی به مراتب مقرون به صرفه تر و قابل اعتمادتر است.

پایداری: یک نیروگاه نمک‌زدایی با انرژی‌های تجدیدپذیر ممکن است از نظر زیست‌محیطی پایدارتر از یک ایستگاه پمپ غول پیکر با سوخت‌های فسیلی باشد.